Hallo allemaal,
Liefs,
We stonden vanmorgen na een hele korte nacht om 5 uur op (Ronnie had een vreselijke hoestaanval). 
Nu moesten we het gaan waarmaken. De spullen waren gepakt en om 5.35 gingen we richting Nijmegen. Even voor half 7 stapten we ergens langs de route het parcours op. Het eerste stuk was al zo geweldig. Volgens mij hadden de toeschouwers er de hele nacht gezeten en hadden ook al het nodige op. Er liep zelfs al een jongen mee die alvast een afspraak wilde maken waar we een biertje zouden drinken. Nou, zeiden we laten we eerst maar proberen om de 40 km uit te lopen. Hij zei nog wel dat hij ons wilde m
asseren. Gelukkig hadden wij al snel de pas er goed in. Er werd zelfs gezegd, dat tempo houden ze nooit lang vol. Maar het liep zo lekker. Overal muziek en dan ga je weer een beetje harder. Zelfs af en toe een dansje tussendoor. In Bemmel stond Niels (van de soos) ons aan te moedigen. En ook Bram Lamens stond er geheel onverwachts. Waarschijnlijk voor andere Pijnackernaren. En wat zie je een hoop onderweg. Er zijn mensen bij waarvan je denkt, die gaan het echt niet halen. Voor onszelf ging het als een speer. Ongeveer 7 km voor de finish stond Wim met de jongens er met koffie. Heerlijk, daar waren we aan toe. We hadden daarvoor maar 1 x gepauzeerd. De laatste km gingen eigenlijk vanzelf. Je ziet de brug en de mensenmassa. Aan het eind kreeg ik nog van een man aan de kant een gladiool. Die heb ik dan maar mooi in mijn bezit. Rond 14.00 uur waren we binnen. Dus in 7,5 uur gelopen. Best snel met al die mensen om je heen. Al snel zagen we Wim op het plein en
dronken we een heerlijk koel biertje. Nog lekker de spierpijn eruit gedanst en toen op huis aan gegaan. Wat een geweldige belevenis. Nu al na zo'n eerste dag. Ben benieuwd naar morgen. Dat schijnt de zwaarste te worden. We laten het zeker weten. Ik vind het veel te leuk om dit met jullie te delen.
Nu moesten we het gaan waarmaken. De spullen waren gepakt en om 5.35 gingen we richting Nijmegen. Even voor half 7 stapten we ergens langs de route het parcours op. Het eerste stuk was al zo geweldig. Volgens mij hadden de toeschouwers er de hele nacht gezeten en hadden ook al het nodige op. Er liep zelfs al een jongen mee die alvast een afspraak wilde maken waar we een biertje zouden drinken. Nou, zeiden we laten we eerst maar proberen om de 40 km uit te lopen. Hij zei nog wel dat hij ons wilde m
asseren. Gelukkig hadden wij al snel de pas er goed in. Er werd zelfs gezegd, dat tempo houden ze nooit lang vol. Maar het liep zo lekker. Overal muziek en dan ga je weer een beetje harder. Zelfs af en toe een dansje tussendoor. In Bemmel stond Niels (van de soos) ons aan te moedigen. En ook Bram Lamens stond er geheel onverwachts. Waarschijnlijk voor andere Pijnackernaren. En wat zie je een hoop onderweg. Er zijn mensen bij waarvan je denkt, die gaan het echt niet halen. Voor onszelf ging het als een speer. Ongeveer 7 km voor de finish stond Wim met de jongens er met koffie. Heerlijk, daar waren we aan toe. We hadden daarvoor maar 1 x gepauzeerd. De laatste km gingen eigenlijk vanzelf. Je ziet de brug en de mensenmassa. Aan het eind kreeg ik nog van een man aan de kant een gladiool. Die heb ik dan maar mooi in mijn bezit. Rond 14.00 uur waren we binnen. Dus in 7,5 uur gelopen. Best snel met al die mensen om je heen. Al snel zagen we Wim op het plein en dronken we een heerlijk koel biertje. Nog lekker de spierpijn eruit gedanst en toen op huis aan gegaan. Wat een geweldige belevenis. Nu al na zo'n eerste dag. Ben benieuwd naar morgen. Dat schijnt de zwaarste te worden. We laten het zeker weten. Ik vind het veel te leuk om dit met jullie te delen. Liefs,
van ons.
Ps. Hier even een foto van de camping waar we zitten. Camping de Pier in Vorstenbosch, een aanraden. Hier heb je nog die Brabantse gezelligheid!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten