Jullie hadden erbij moeten zijn!!!!

Lieve allemaal,

Het is zover, ik ben in Nijmegen. Ik zal jullie eerst vertellen hoe dat gegaan is. Zondagmorgen ging ik met de trein hier naartoe. Het verliep voorspoedig, maar toen ik uit de trein stapte en naar hun huis moest lopen, had ik toch wel een probleem. Het is zo'n grote wijk met hele hoge nummers. Het is allemaal kris kras en ik heb daar dus 3 kwartier rondgelopen!!! Hier en daar gevraagd en de een stuurt me naar links en de andere naar rechts. Ze weten het zelf ook niet. Gelukkig zag ik een jongen in een auto die mij kon helpen, tenminste zijn vriend zou dat wel kunnen. Al met al kwamen er 3 vrienden naar buiten en de laatste nam zijn navigatiesysteem mee. Ik was er 600 meter vanaf. Ik moest in de auto stappen en zou er naartoe gebracht worden. Een gave auto!! Ik wilde hem op de foto zetten, maar dat wilde hij niet. Ik mocht wel. Zo aardig dat hij mij voor de deur afzette. 's Middags heb ik me op de Wedren aangemeld en bij mij deed de scanner het weer niet. Nee hè!! Na 10 pogingen pakte die hem, gelukkig. We vonden het veel te gezellig en wilde dat je nog effe bleef staan. Ha ha. Nog gezellig wat rond gekeken en wat gedronken. Mega druk! Maar ik had voor 's avonds geen toegangsbewijs. Ik vond het ook geen goed idee om in mijn eentje daar naartoe te gaan. Moet ook weer met de fiets terug en ik verdwaal zo makkelijk. (hi hi) Op maandag kwamen Wim en de jongens en hebben we de buurt verkend. Wat is het hier geweldig. Ook de buurman is ingeschakeld, hij heeft ons geholpen met het aansluiten van internet op de laptop. Wat is het heerlijk om jullie te laten weten over hoe het allemaal verloopt. Ik kan jullie eerlijk zeggen, dat ik erg op zag tegen de eerste dag. Het zou zo warm worden en dan moet je jezelf wel kunnen oppeppen. We konden wel een uur eerder beginnen. Half 5 kwam ik uit bed en om 5 uur zat ik in de auto. Wat een mensenmassa bij de start. En maar wachten tot we mogen beginnen. Half 6 liep ik eindelijk. (iedereen moet gescand worden) Het begin was erg druk en ik kon moeilijk mijn eigen tempo lopen. Maar het ging zo goed en de warmte viel zo mee. Al snel kwam ik een collega van Wim tegen, tenminste zij zag mij. Leuk samen gekletst en we nemen van de week een borrel met elkaar. Toen nog een vriend van een collega, die de 50 km loopt. Ook wij gaan samen een biertje pakken van de week. En daarna nog een stel uit Pijnacker met wie we vorig jaar ook een tijdje samen liepen. Wel bijzonder dat je ze onderweg tussen al die mensen tegenkomt. En ook met Jan en alleman gekletst. Ik ging wel hard zo met die muziek op. Ik heb echt een hoop mensen ingehaald. Onderweg stond Wim met de jongens met koffie en allemaal lekkere dingen. Ik gun mezelf wel weinig pauze. Ik ga het liefst in 1x door. Niet echt leuk voor ze. Even voor de finish stond Wim weer met water en komkommer. Wat een verzorging!! Ik kwam om kwart over 12 over de streep. Heerlijk gelopen!!!!! Aan het eind stond iemand van DSVP mijn naam te roepen. Dat was een leuke verrassing. Eerst nog uit scannen en dan een heerlijk koud biertje. We zaten met een grote groep uit Pijnacker en dat was super gezellig. Wat een band heb je allemaal met elkaar. Ik vind het 1 groot feest. Ik kan het jullie allemaal aanraden. En dan heb ik nog maar 1 dag gehad.
Ik ben lekker gedouched en mijn voeten liggen omhoog. Ik ben klaar voor de dag van morgen. Lopen jullie weer met me mee?

Liefs,

Yvon.