Schietgebedjes.....

Lieve allemaal,

Afgelopen week stond in het teken van Jasper. Wat is het toch verschrikkelijk als er iets met je gezin aan de hand is. Je kunt heel veel narigheid meemaken, maar dit is echt zo vervelend. Je kunt er zelf zo weinig aan doen. Afgelopen woensdag ben ik weer met hem terug gegaan naar de dokter. De medicijnen die hij had gekregen, deden voor ons gevoel niet voldoende hun werk. De dokter adviseerde ons om 2 dagen na elkaar een klisma te gebruiken. Hier zou het van op gang moeten komen. We moesten dan wel vrijdag terugkomen en dan zou zij beslissen of hij al dan niet toch naar het ziekenhuis moest. Hij zou dan opgenomen worden. De klisma heeft wel iets gedaan, maar het is nog niet alles. Zo, wat zat ik in de rats. Die jongen moet heel wat ondergaan. Het is allemaal geen pretje. Vrijdag moest ik werken en omdat ik vroeg uit bed was, ben ik om 8 uur begonnen. Het grootste deel van de dag was ik alleen en dan ben je continue aan het denken. Hopelijk gaat het meevallen voor hem. Om 10 uur kreeg ik van Ronnie een sms-je. "Ik ga hopen voor Jasper dat hij niet naar ziekenhuis hoeft". Zo lief, daar krijg je de kriebels van. Wim belde later op die ochtend met de mededeling dat we van het weekend nog 1x een klisma mochten geven (als wij dat aandurfden) en als het dan a.s. maandag niet loskomt, dan moet hij echt naar het ziekenhuis. Jeetje, wat een getob. Jasper heeft van zijn klasgenoten een kaart gekregen met allemaal lieve teksten erop. Hij straalde helemaal. Maar sowieso, alle berichtjes, telefoontjes en kadootjes van iedereen. Heel lief allemaal en het doet hem en ons erg goed. Fijn om zulke vrienden om je heen te hebben. Heel belangrijk!

Zaterdagochtend werd ik wakker en heb een hele tijd in mijn ochtendjas gelopen. Er moest heel veel gebeuren en ik wist niet waar ik moest beginnen. De kerstboom stond in huis, de versiering lag klaar, maar ik kon er gewoon niet aan beginnen. Ik wilde wel naar buiten om wat boodschappen te doen, maar dat kon 's middags ook wel. Pfff en dan moest ik me ook nog aankleden. En toen zei Wim, het is je vrije zaterdag. Als je nou eerst even een paar kilometers gaat lopen, lekker even tot rust komen, dan ga ik de boodschappen doen. Ja, dacht ik, dat ga ik doen. En wat was dat een goed idee!! Heerlijk mijn geijkte rondje gelopen. Ik liep binnen het uur naar het Westerpark. Dat is 7 km. Het was weer tijd dat ik de wandelschoenen aanhad. Dat doet me zo goed! Toen ik thuiskwam heb ik op mijn gemak de kerstboom opgetuigd en het hele huis in kerstsfeer gebracht. Ik kreeg er steeds meer zin in. Ook heb ik met Jasper de kerstplaymobiel in de vensterbank gezet. Ik kan zeggen dat het er allemaal zeer sfeervol uitziet. Laat de kerst maar komen, ik heb er zin in!

Vandaag (zondag) vierde mijn schoonmoeder haar 75ste verjaardag. In de Retraiterie, een ontzettende gezellige tent aan de Rottemeren hebben we van 11 uur tot 16 uur heerlijk gegeten en gedronken. Het was super gezellig en heel ongedwongen. Op een gegeven moment werden we allemaal naar buiten gevraagd om een glas glüwein te drinken. Prachtig zo met het zonnetje op het meer. Al met al een heerlijke dag. Zo kan ik er van de week wel weer tegen. Dat is heel hard nodig, want het is megadruk. Mijn baas kwam mij vrijdag nog vertellen dat hij een aanvraag had ingediend bij God of de dinsdag uit 48 uur zou mogen bestaan. En 's middags zei hij ook nog dat hij de aanvraag veranderd had. Hij had het nu gevraagd voor de maandag en de dinsdag. Zo, dat wordt wat van de week. Ik had zelfs van het weekend kunnen werken als ik zou willen. Maar het weekend is voor mijn gezin en dat hou ik zo. Genieten staat voorop, vooral met mijn mannen!

Liefs,

Yvon.

Ps. De kerstman bij de open haard heeft Ronnie gemaakt op school. Met lampjes en al, heel knap gedaan!