Een fijne week achter de rug. Maandag was ik vrij, maar omdat mijn collega die dag jarig was en dus alleen stond, ben ik toch naar de winkel toegegaan. Taart mee, kado mee. Effe heel gezellig zo samen. We zijn druk op zoek naar een part-timer en oproepkracht. Daar kunnen we heel lang over kletsen. Voor de rest had ik overblijf en dat is af en toe zo gezellig met die kleintjes. Heerlijk buiten spelen met ze. Het zijn nog maar een paar weekjes en dan is het vakantie. Het gaat zo snel.
V
rijdag was een chaotische dag. Onze VM-er Eda, kwam de winkel opnieuw re-stylen. Het was heel gezellig en we hebben lekker gekletst. Op een gegeven moment ga ik het rolrek "buiten" zetten en net als ik klaar ben, gebeurt er iets zodat ik de kleding met stang en al moet opvangen (spierballen!). Ik roep Eda en ze komt me helpen. Maar....helaas, hij zakte helemaal in elkaar. Hij was aan 2 kanten afgebroken. De jongens van Dixons (aan de overkant) lagen in een deuk. We hebben zo'n lol gehad, al baalde ik ontzettend. We zullen het nog lang moeten horen. Rond het middaguur kwam Dennis de vracht brengen. Die jongen is (de keren dat ik hem heb gezien) altijd positief en super gezellig. Een lichte vorm van AD
HD, maar dan op een leuke manier. Wat hebben we gelachen met z'n 3-en. Wat leuk om zo'n ontspannen sfeertje te hebben in de winkel. 's Middags kwam Lea, een stagaire, een dagje meedraaien. Ze wilde alles weten over de ins en outs van Lake Side. Misschien dat ze ergens (niet bij ons!) een winkel wil gaan beginnen. Een hele leuke meid die gelijk haar draai had gevonden. Heel makkelijk in de omgang. Leuk om haar te ontmoeten. Dan kwam even later ook Henrie nog en dan is het plaatje compleet. De dag vloog om en om half 10 reed ik naar huis. Tenminste ik ging nog even mijn gezicht laten zien bij Point. Daar was ik een tijdje niet geweest en wat heerlijk om daar weer binnen te stappen. Volgend weekend hebben we ter afsluiting een overnachting in het Bieslandsche bos. Ik heb er nu al zin in.
Zaterdags vind ik het totaal geen probleem om te werken. Het is zo nu en dan heerlijk druk en de tijd vliegt. En met het mooie weer zijn de mensen heel gezellig. Niels en ik zijn goed op elkaar ingespeeld. Hij helpt met kleding, ik sta bij de kassa, hij bij de kassa, ik bij de pashokjes. Het loopt gesmeerd. Half 6 sluit ik af en stap op de fiets. Thuis lekker in de tuin met een wijntje samen met de jongens en schoondochter. (Wim was aan het jagen) We hebben een hele tijd zitten kletsen over wat we met elkaar zullen ondernemen. We gaan binnenkort met z'n allen naar een pretpark. Effe een dag lekker gek doen.
Oh...dat ben ik nog vergeten te vertellen, ik heb van de week nieuwe wandelschoenen gekocht.
Dus dacht ik zaterdagavond, ik ga nog even een rondje lopen. MP3 op en de turbo erop. Ik moet zeggen, ze lopen prima. Ik weet nog dat ik vorig jaar op de valreep nieuwe schoenen had gekocht. Dat was achteraf niet echt een succes. Dat gaat me dit keer niet gebeuren.
Zondag 6 uur, de wekker gaat. Om 7 uur zouden Wim en ik bij Wilma zijn. Ik moet toegeven dat het vroeg was, ik was dat ook nog niet uitgerust. Toch gingen we het doen, want het zit in het koppie. De planning was 40 km, maar omdat we allebei nieuwe schoenen hadden, hebben we er 25 km van gemaakt. En eigenlijk, buiten een plaspauze, alles in 1 stuk gelopen. We voelden onze benen wel hoor, maar de schoenen liepen prima!! De mannen belden (het lijkt wel of ze het met elkaar afspreken) tegelijkertijd hoe het ons verging. Fijn dat ze zo betrokken zijn. Mensen begrijpen nog steeds niet wat de lol er van is, zo'n end lopen. En of we dan nog wel wat te vertellen hebben tegen elkaar. Uh....ja eigenlijk wel. :) En we genieten ook van dezelfde dingen. Komen bij Jan en alleman binnen, zeker zo op de zondagmorgen als de restaurants pas laat open gaan. Bij een oudere dame hebben we ook aangebeld, maar die melde ons dat ze van haar zoon niet mocht open doen. Ze voelde zich zo schuldig, echt lief, maar wel goed dat ze
het niet heeft gedaan. (wel jammer voor ons!) Volgende week weer een paar kilometers verder. We komen er goed in!! Maar nog belangrijker, we hebben er zin in.
Toedeledokie!
Liefs,
Yvon.
Ps. Ergens bij Bodegraven loopt een klein kind met maar 1 schoentje rond. Een schattig plaatje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten