Tjonge jonge, hoeveel water gaat er nog vallen. Het is nog augustus hoor, in september begint pas de herfst. Donderdag was wel bar en boos zeg!!! En 's avonds zouden we nog wel gaan oefenen in het Bieslandsche bos. Mijn hoge hakken en make-up stonden klaar (was gevraagd om mee te nemen). Maar aan het eind van de middag werd het afgeblazen. Jammer!!! Nu zullen we volgende week er hard tegenaan moeten gaan, wellicht wat extra avonden en zelfs in het weekend gaan oefenen. Helemaal niet erg, als het maar droog is. Vrijdag lekker gewerkt. Het schijnt volgende week druk te worden. Van mij mag het!!! Zaterdagochtend werd ik om half 9 wakker. Jasper, Edwin en Wim waren al weg. Ik had niets gehoord. Toen ik naar buiten keek was het droog en het zag er goed uit. Ja, ik ga wandelen. Al met al ging ik pas om half 10 lopen. Ik had mijn stevige stappers aangedaan, die van marktplaats. Wel de bovenste niet vastgemaakt, zoals ik wel vaker deed. Anders sluit je het zo af en kan de warmte niet weg. Ik had er zo'n zin in. En al snel liep ik in een stevig tempo. Kwam er iemand op de fiets voorbij en die zei, hey Yvon, het is pas over 11 maanden hoor!!!! Lachen hoor. Maar........ op de Nieuwkoopseweg gebeurde het. Ik viel. Mijn veters zaten vast in de haakjes van mijn schoen. Ik ging languit. En dat was op vakantie in de bergen ook gebeurd. Dat ik daar nou niet van geleerd heb. Ik krabbelde overeind, 
gelukkig geen gat in mijn broek. Ik heb alles met mijn handen opgevangen. En dat heb ik gevoeld en dat voel ik nu nog. Maar goed, ik was net begonnen. Effe de wonden met water schoonmaken en lekker weer doorgaan. Dat ging verder prima, al merkte ik onderweg dat de herfst al stiekem bezig was de zomer te doen vergeten. De bramenstruiken zitten vol met overheerlijke bramen (dit is vooral voor Marjolein die er zelf heerlijke jam van maakt). De kastanjes hangen al te pronken aan de bomen. 
De bomen beginnen al licht te verkleuren. Ja hoor, we ontkomen er niet aan. Maar dat zijn de mooie dingen. Aan het eind van de route begon het licht te regenen, toen iets harder zodat ik bij de Vang in Nootdorp ging schuilen. Maar aan de lucht bleek wel dat het lang zou duren. Dus ik ging er toch maar door, ik had tenslotte de wind in mijn rug. Maar op de Nootdorpseweg begon het toch te hozen. Niet zo'n klein beetje!!! Ik was zeiknat. Maar goed, ik liep naar huis en dan is het een kwestie van douchen en omkleden. De koffie stond al klaar en achteraf heb ik toch heerlijk gelopen. De beentjes en voetjes doen het nog steeds erg goed.
Straks nog een verjaardag en dan kan ik zondag de hele dag bezig zijn met het uitzoeken van de vakantiefoto's. Een hele klus, maar oh zo leuk. Weer even terug zijn in Oostenrijk en Italie. Het fotoboek wil ik binnenkort klaar hebben. Dan morgenavond nog met vrienden naar de Guyter om lekker te eten en het weekend zit er weer op.
Toch kan ik eerst nog zeggen tegen jullie, een fijn weekend en tot volgende week!!
Liefs,
Yvon.
Ps. Het blijft maar regenen. Kijk mijn boedah daar nu toch eens staan.
Die blijft maar lachen.
Kunnen we nog een voorbeeld aan nemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten