Rap tempo dame!!

Hallootjes,

Nou, de week is weer voorbij gevlogen. En dat was deze week niet vanwege het werk, want daar is het rustig. (stilte voor de storm) Nee, elke avond wel iets. Is het niet sport, dan wel de 12inch, acteerrepetities in het bos, kennismakingsavond op Ronnie zijn school en.. het poort-seizoen is weer begonnen. Ik zal jullie niet vermoeien met alle verhalen, maar afgelopen donderdag was toch wel lachen hoor! Tussen 19.00 en 19.30 zouden de meeste komen. Het was niet helemaal duidelijk waar we hadden afgesproken en ik besloot na een bezoek aan de Uylenburg (zonder succes) naar de plek in het bos te gaan. Niemand, maar.. ik zag al wel een auto staan met op het dak een zo'n hoge (scheidsrechter) tennisstoel. (als jullie begrijpen wat ik bedoel) Vast een van onze rekwisieten. Ik besloot de regisseuse te bellen. Ze liep ergens in het gebied en werd geïnterviewd. Ik zou op haar wachten. Daar zat ik dan met mijn nette schoenen met mega hak op een boomstam. Ik had gelukkig mijn minirok niet aan. Had geen gezicht geweest. Maar daar kwam ze, met nog meer mensen. We stelden ons aan elkaar voor en 1 van hun was van het Nootdorpse blaadje "de Eendracht". We raakten aan de praat en ik zei tegen haar dat ik niet precies wist wat ik hier deed. Of het wel wat voor mij was. Ze vroeg waar ik vandaan kwam en ik gaf aan inwoner van Pijnacker te zijn. (terwijl de rest uit Utrecht, Amsterdam en waar dan ook vandaan komt) Echt!!, zei ze. Wat leuk!! Ga ik even een notitie van maken. Ja hoor, heb ik weer. Het hoe en wat en waarom wilde ze effe weten. Ik heb het een en ander verteld en toen moest ik mee om te gaan oefenen. Nou, ze wilde wel mee voor een fotootje. Mijn vestje moest uit, mobieltje in mijn hand, make-up tasje in mijn andere hand, knieën naar binnen en bij elkaar en paniekerig kijken, want je hebt geen bereik. Tuurlijk doe ik effe!!! Pffffffffffff. Hij was gemaakt. (tenminste meer dan 1 want mijn hak bleef af en toe vast zitten) Nu ging ik, want ik was alleen en we doen het met z'n 4-en, oefenen. Terwijl ik vond dat ik al begonnen was. Maar goed, ik moest het ritme van de tango in mijn hoofd houden. Uh.... dat is toch iets van pam pam pam pam parararara? Precies, heel goed!! Alleen tellen wij tot 4 en bij de eerste gebeurt er wat. Op elke 1 doe je iets, je zwikt je enkels (gebeurde spontaan al) of je slaat een mug weg met een gil of je krabt aan je kuit en dan sla je straks ook nog de plattegrond open omdat je de weg kwijt bent. Je moet wel overdreven rechtop blijven lopen en je bent het helemaal hier in het bos. Je weet maar nooit of er nog een leuke boswachter aankomt. En... je blijft in je hoofd doortellen. Wil je dat nog 1 keer zeggen, vroeg ik. Dit wordt zo niks, dacht ik. Daar begon ik, oh jee.. de tel kwijt, ach ik vergat te gillen, 3 4 uh.. kaart waar heb ik die, dat ging zo een tijdje door. Maar ik moet zeggen, je moet het jezelf een beetje eigen maken. Je loopt daar rond alsof je uit de set van sex and the city bent gelopen. Zo komisch! Er kwam later nog een meisje meedoen en we gingen oefenen met het mobieltje. Omdat die gaat en ik geen bereik heb (en daarvan baal) zoek ik iets hoogs op. Zij moet dan bij een boom bukken, zodat ik (in mijn minirok en met hakken!!) op haar rug kan klimmen en dan mijn gesprek kan voeren, wat over niets gaat eigenlijk. Maar ik kan nou eenmaal niet zonder mobiel. Schatje, echt, nee dat meen je niet, vertel, ik hoor je niet, je valt weg enz.... Wat hebben we gelachen. En weet je, morgen mag ik weer oefenen. Het wordt al met al maar een stukje van 8 minuten. En zo zijn er op 5 locaties kleine stukjes te zien. Jullie lezen er volgende week zeker meer over.

En dan zijn we vrijdagavond weer met onze club kids van 12 t/m/ 16 begonnen. We hebben een nieuwe naam: POINT. Ik vind het een stuk beter dan het oudbollige Soos. Met de 12inch-race hebben we shirts aan met het nieuwe logo op de rug. Het was een leuk groepje kinderen, 15 stuks. Mooi om het seizoen mee te beginnen. Het was bere gezellig! Ja, ik zou stoppen en dat ben ik nog steeds van plan, maar effe opstarten. (kan het niet laten hè)
En dan is het zaterdagochtend. Ik was van plan om lekker vroeg te gaan lopen, maar Ronnie was de enige thuis en die lag nog op bed. Edwin is een weekendje weg en Jasper en Wim waren al!! naar de voetbal. Als ik Ronnie laat liggen, dan komt ie niet om half 11 bij de voetbal. Ronnie slaapt overal doorheen. Of het nu een (mega) trilwekker is of een licht wekker, niets helpt. En om hem nu al om 7 uur wakker te maken vond ik een beetje te ver gaan. Dus werd het lopen verschoven naar 9 uur. Heerlijk, ik kan niet anders zeggen. Wat ging het geweldig. En wat was het druk overal. Er zijn van het weekend Bieslandsche dagen. (jullie kunnen mij dus nog zien bij de repetities) Maar ook veel fietser en vooral joggers. Iedereen doet zijn eigen ding en met dit mooie weer is dat geen straf. Ik heb 3,5 uur gelopen met, ik denk 6,5 /7 km per uur. Alleen zo jammer dat het laatste half uurtje mijn MP3 op was. Voortaan iets eerder opladen. Onderweg kom ik een man tegen en die zei, zo zo rap tempo dame!!! Ja ja, moet ook!! Vanmiddag lekker onderuit in de tuin mijn libelles (nog van de vakantie) gelezen. We hebben net met elkaar zitten bbq-en, waarschijnlijk de laatste van het jaar. Ach, dan kijken we weer uit naar de eerste.

Lieve allemaal, wat is het toch heerlijk om van alles te doen. Ik geniet er met volle teugen van. Ik kan het iedereen aanraden.

Life is good when you are having fun!

Tot volgende week.

Liefs,

Yvon.

Wat een poepie he!! Hij was aan het wachten totdat ik bij hem zou komen.