We gaan eruit klimmen!

Hallootjes,

Heel graag zou ik willen melden dat het allemaal achter de rug was, maar dat is nog niet het geval. Maar we zijn volgens mij wel op de goede weg. Afgelopen maandag hadden we weer een afspraak in het ziekenhuis. De dokter had gehoopt dat het allemaal wat rustiger zou zijn en dat het overgeven was gestopt. Hij vond het moeilijk wat te doen. Jasper was niet afgevallen en hij vond het niet nodig hem op te nemen. Hij zou met 4 andere artsen om de tafel om te kijken wat te doen. Hij zou het nog laten weten deze week. Hij belde inderdaad en liet weten dat er contact was opgenomen met het Sophia kinderziekenhuis. Door hun worden wij dan weer gebeld voor een afspraak. Dat moet dus nog gaan gebeuren.

Van de week heb ik ook nog contact gehad met school en die waren zo bezorgd. Ze hadden hem op school zien lopen en zagen echt dat hij ziek was. Ik vertelde van het feit dat het op iets psychisch wordt gegooid. Nou, zei ze, dat denken wij helemaal niet. Zo kennen we hem helemaal niet. Laat ze maar bellen van het ziekenhuis. Zo fijn om dat van haar te horen. Die steun heb je zo af en toe hard nodig. Maar, dat hij het aan zijn maag heeft, is wel duidelijk. En dat het verergerd is door de grote hoeveelheid laxeermiddelen daar zijn wij van overtuigd. Maar wat is de oorzaak? Er wordt nu in het ziekenhuis gedacht dat hij psychische problemen heeft. Is er niets erg gebeurd? Verhuizing, scheiding? Nee, Jasper is niet zo snel van zijn stuk gebracht. Vindt veel leuk en gaat er ook voor. Heel begrijpelijk dat ze het vragen. Op internet staat ook stress, maar bovenaan het lijstje staat roken. Ik heb een hele andere visie erop, maar dat is iets waar ik als moeder aan denk en wat niet gehoord wordt. Als ik terug denk aan de week in oktober dat hij ziek werd met uitslag op zijn voorhoofd, dan denk ik ook aan het feestje van mijn broer en schoonzus. Jasper heeft daar heel gezellig de hele avond buiten gestaan met zijn neven en nichten. Op zich niet raar, maar hij heeft de hele avond bij een vuurkorf gestaan. En met oud en nieuw is het verergerd, toen heeft hij 's middags met wat jongens vuurwerk afgestoken en 's avonds weer buiten gestaan. Ik ben er eigenlijk heilig van overtuigd dat het zo is.

Ik ben zelf erg van slag van het hele gebeuren. Alles ligt overhoop, ik kan me nergens toe zetten. Ik slaap slecht, maar dat komt vanzelf wel weer goed. Van de week was het bij Tea-bo heerlijk om met die meiden te zijn. De steun van hun, maar ook de afleiding. En dan is er ook nog toneel wat vorige week al begonnen is. Ik was er niet bij, dus de rollen waren enigszins verdeeld. Het maakt me ook niet uit, mijn hoofd staat er niet naar. Woensdagavond was het ook weer en thuis zeiden ze dat ik moest gaan. En als je er dan weer mee bezig bent, dan is het ook wel weer leuk. De rol die ik heb is niet je van het, ik kan er weinig mee. Maar misschien moet ik er nog een beetje inkomen. Met een pruik en make-up gaat het vast lukken. Van het weekend ga ik lopen en lekker mijn hoofd leeg maken. Ruimte maken voor allemaal nieuwe uitdagingen. Voor mijn gevoel begint het jaar dan echt. Ik ga morgen een fles champagne kopen en die laat ik van het weekend knallen. We gaan bubbelen!!!! Op het nieuwe jaar, proost allemaal.

Liefs,

Yvon

(foto zomer 2010)