En weer is er een week om, het vliegt. Ik vind het niet erg, ben de kou zat. Laat de zon maar weer gaan schijnen. Lekker die warme zonnestralen op je lichaam voelen, ik kan niet wachten.
Jasper is de hele week van slag geweest. Is zolang het ging wel iedere dag naar school geweest. Het overgeven stopt niet. We hebben eindelijk een oproep gekregen van het Sophia voor de 16de februari. Ik ben zo benieuwd wat ze gaan zeggen en doen. Ik denk zelf eigenlijk heel weinig en misschien dan we dan terecht komen bij een homeopaat. We zullen zien. Het gekke van alles is wel, dat ik had geschreven over die allergie voor rook en dat er vorige week vrijdag bij Point de rookmachine was aangezet. Ik blijf erin geloven. Ik ga alles uitprinten wat ik gevonden heb en neem het mee naar het Sophia. Dan zou het zomaar zo kunnen zijn dat hij het van mij heeft meegekregen. Ik zit zelf ook altijd te tobben met mijn slijmvliezen. Wie weet vinden we er iets op, laten we het hopen. Maandag zijn we met het hele gezin naar de tandarts geweest. Altijd gezellig! Gelukkig was er met Jasper zijn tanden niets aan de hand, ondanks al het zuur wat in zijn mond komt. We stonden zo weer buiten, niemand van ons hoeft terug te komen. Netjes hè! Van de week heb ik elke dag kunnen werken en dat beviel me prima. En oh.... dat toneel. Je gaat nu merken dat iedereen zich in de rol gaat verdiepen. Het is wel een rommeltje in het stuk, met verhoudingen over en weer. Nu lezen we alleen nog maar met z'n
allen, maar over 2 weken gaan we het in de kantine oefenen en dan wordt het "menis". Vrijdagavond met Corine afgesproken in de Guyter. Lekker bijkletsen en dat kunnen we dan ook uren volhouden. Wat is een heerlijke afsluiter van de week.
Op zaterdag had ik in de planning staan om te gaan lopen. Wim had me afgezet in 't Woudt. Altijd leuk om vanuit daar een leuke 
route te zoeken om naar huis te lopen. Maar we hadden natuurlijk wel gekeken of het gunstig uitkwam met de wind. Ik had de wind in mijn rug. Er waren sommige stukken bij waar ik het idee had dat ik nog geeneens hoefde te lopen. Het ging vanzelf!! Alleen kun je dan niet op het ritme van de muziek lopen.
En onderweg zie je dan wel dan de wind schade heeft aangericht. En toen ik een heel stuk onder de bomen liep, keek ik af en toe toch wel angstvallig naar boven. Maar, het is goed gegaan. En vandaag zijn we met z'n vieren naar Scheveningen gegaan. En vergeleken met gisteren was dit pas echt uitwaaien.
Zo de knetter!!! Leuk!!
route te zoeken om naar huis te lopen. Maar we hadden natuurlijk wel gekeken of het gunstig uitkwam met de wind. Ik had de wind in mijn rug. Er waren sommige stukken bij waar ik het idee had dat ik nog geeneens hoefde te lopen. Het ging vanzelf!! Alleen kun je dan niet op het ritme van de muziek lopen.
En onderweg zie je dan wel dan de wind schade heeft aangericht. En toen ik een heel stuk onder de bomen liep, keek ik af en toe toch wel angstvallig naar boven. Maar, het is goed gegaan. En vandaag zijn we met z'n vieren naar Scheveningen gegaan. En vergeleken met gisteren was dit pas echt uitwaaien.
En wat zo heerlijk is, de winke
ls zijn open (yes!!!!) leuke tentjes en een hoop zand. Niet alleen onder je voeten en in je schoenen, maar ook in je haren, in je mond, zelfs in je oren, al met al leek het wel of we alles mee naar huis hadden genomen. Jasper had heerlijke rode konen, lekker om te zien. Zo, het eten is klaar, we gaan aan tafel. Misschien dat we zo bij vrienden nog even een borrel gaan halen. (dat is vorige week wel bevallen) Allemaal een hele fijne week! Liefs,
Yvon.
Yvon.
Ps. Zouden deze wandelschoenen lekker lopen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten