Wie is de mol.......?

Haaaay!

Weer een heerlijke week achter de rug. We hebben wat plannen gemaakt. We gaan de zolder doen, de woonkamer verven en de tuin veranderen. Leuk, heerlijk om mee bezig te zijn. Dus ben ik van de week al gelijk begonnen met het behang afhalen. Dan kan er begin gemaakt worden met verven en dan krijg ik vanzelf de smaak te pakken. Dus beetje voor beetje gaan we het allemaal afwerken. Dat zijn echt van die voorjaars-klusjes. Afgelopen donderdag heb ik een dag voor mezelf genomen. Nadat ik 's morgens Jasper had uitgezwaaid, heb ik mijn spullen gepakt en ben aan de wandel gegaan. Wat een goed idee was dat, bleek achteraf. Ik heb 25 km in 3,5 uur gelopen. Het ging als een speer. Ik kwam in het Balij bos Gon d'r vader tegen. Ik heb met hem een praatje staan maken. Hij vertelde mij dat hij er elke ochtend op de fiets naartoe kwam. Zo'n mooi gebied en zoveel vogels. Je zag hem genieten toen hij het mij vertelde. Nou, tot de volgende keer dan maar!! En zo liep ik mijn tempo door. En terwijl ik over de snelweg liep en keek wat een verkeer er onder mij door raasde, kon ik alleen maar blij zijn dat ik vrij mijn gang kon gaan en genieten van mijn tocht. Op een gegeven moment loop ik op een fietspad en het leek wel of Baantjer er net was geweest. De markeringen stonden nog op de weg. Het had iets aparts. Ik kon niet precies zeggen wat er gebeurt was, maar best zag het er niet uit. Op veel plekken zie je nu ook het voorjaar uit de grond komen. Altijd de sneeuwklokjes als eerste. En als ik dan volgend weekend ga lopen, dan is er al zoveel bijgekomen. Ik zal er zeker foto's van maken. Yes, voorjaar!!

En dan is het donderdagavond en kan ik samen met Jasper kijken naar "Wie is de Mol". Wij denken namelijk samen te weten wie het is. De anderen geloven er niets van, maar we houden ook alles op internet in de gaten en kijken zelfs de afleveringen terug. Leuk om te doen. Wie zit de boel te saboteren? Wie liegt er de hele tijd? Wie houdt iedereen voor de gek? Wie is er gemeen? Het lijkt zo moeilijk te spelen, maar sommige mensen zijn er heel leep in. In het dagelijkse leven kom je ze ook tegen. Hoe ziek kan je zijn? Maar soms gaat de mol te ver, veel te ver!!! Je kunt het haast niet geloven en toch is het zo. Ik kan jullie zeggen dat ik "mijn mol" heb ontmaskerd, al een hele tijd geleden. De mol mag blij zijn dat ik, tot nu toe, de naam nog niet bekend heb gemaakt.

Vrijdagavond kwam Edwin zijn vriendin eten. Ronnie was de hele dag bij zijn vriendin in Scheveningen geweest. Hij had een kadootje meegenomen voor Valentijnsdag. Zo leuk! En Jasper was van de week al naar zijn vriendinnetje geweest met een klein kadootje. Alle drie een meisje, als ze tegelijk komen eten moet er een tafel bij! Lachen toch. We waren nog maar net klaar met eten of onze vrienden stonden voor de deur. Maakt niet uit, dan doen we de vaat morgen wel. (zit toch hard te denken aan een vaatwasser) Het was weer ouderwets gezellig met ze. Zaterdag hadden we een feestje, want mijn schoonzus was jarig. Mijn broer had een verrassings-party voor haar geregeld. Dus wij met z'n allen op naar Leidschendam, naar restaurant Gina. Daar hadden ze de hele bovenverdieping afgehuurd. Wat een geweldig restaurant en een heerlijke ontspannen sfeer hing er. Mijn schoonzus zat er al en we druppelden een voor een binnen. Dat had mijn broer goed gedaan, want het zou anders veel te emotioneel zijn. Ze wist niet wat haar overkwam. Maar ze genoot, je kon het aan haar zien. We hebben heerlijk gegeten. De kinderen konden op de ijsbaan ernaast nog baantjes trekken als ze wilden. Dat hebben ze dan ook gedaan. Een hele leuke avond die Wim en ik nog even borrelend wilden afsluiten. We zijn dan ook nog naar de Guyter geweest.

Broerlief en vriend Rob waren er ook. Zo was het weer snel laat (of vroeg, hi hi). Vanmorgen na een uitgebreid ontbijt met het hele gezin (altijd zo leuk op zondagochtend). Lekker alles op het gemak. Ronnie zijn vriendin kwam kennismaken en even erna zijn wij nog lekker naar buiten gegaan. Samen wandelen, maar rustig en niet op tempo. De voetjes moeten nog tot rust komen. We reden naar "de Horsten" om in het theehuis wat te drinken. Maar het was er zo druk, dat er zelfs mensen buiten zaten. Dat gingen wij dus niet doen hè. We hebben een rondje gemaakt en zijn naar de Brede Hoek gegaan voor een lekker hapje. Daar was het ook al zo druk. De serveerster, een bekende van me, regelde een tafel van buiten en zo konden we toch nog wat bestellen. Het was waarschijnlijk de eerste echt drukke dag daar, want het duurde allemaal zo lang. Je hoorde de mensen klagen. Na een half uur- drie kwartier zagen we dat onze bestelling door de kok werd klaargezet. Ik heb toen na 5 min. aan een serveerster gevraagd of ze onze bestelling wilde brengen. Echt belachelijk. Daar gaan we dus niet meer eten. Hooguit in de zomer op het terras een appeltaartje eten, want die is daar zooooooooooo lekker. Thuisgekomen een fles wijn opengetrokken. Proost, op het afgelopen weekend!

Liefs, Yvon.