Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk!!!! 
Weten jullie wat ik van de week heb gedaan? Zomaar ineens had ik op Hyves een oproep gedaan. Ik vroeg er wie met mij de Nijmeegse Vierdaagse zou willen lopen. Er kwamen heel wat reacties zoals, mij niet gezien, fiets wel naast je, mag ik een keer meetrainen, vind de avond4daagse al ver, word in een scoot-mobiel vast gediskwalificeerd. Allemaal zo leuk, maar er vroeg ook iemand, wanneer is het? Heeeé, iemand heeft interesse. Mijn schoolvriendin die ik zo nu en dan nog tegenkom en waar het altijd gezellig mee is. Dat zou gaaf zijn!!!! Ik snel een bericht terug sturen. Ze heeft hem altijd al een keer willen lopen. Oh, wat zo'n oproep kan doen zeg. We hebben gelijk afgesproken dat we deze zaterdag zouden gaan lopen. Zo leuk, ik ben benieuwd. Daar kan ik dan de hele week mee bezig zijn. Maar, er moest ook nog gewerkt worden. Eerst 
jullie even vertellen dat Ronnie van de week is aangenomen bij AH. Hij is blij en trots. Naast een cursus theorie, mocht hij ook al krieltjes in het schap leggen. Zo leuk als hij dat aan het vertellen is. Er werken ook veel bekende voor hem, allemaal jongens van de voetbal, zelfs uit zijn team. Dit is zo goed voor hem en helemaal zo leuk omdat hij het zelf geregeld heeft.
En dan mochten we ook eindelijk afgelopen woensdag naar het Sophia Kinderziekenhuis. We waren zo nieuwsgierig wat ze zouden gaan doen. Waarschijnlijk alleen een gesprek en daarna vervolgafspraken. De dokter heeft eigenlijk alleen Jasper het woord laten doen en dat vond ik prima. Hij gaf aan hoe het nu ging, vergeleken met het begin. En er was ook nog iets gestuurd uit Delft, wat ze doorgenomen had. Zegt ze na 10 min. Ik denk dat hij een virus heeft gehad en die is op zijn darmen geslagen, daardoor obstipatie en door verkeerd medicijngebruik is het allemaal verergerd. Dat de darmen en de maag daar helemaal van slag door zijn, dat is dan een logisch gevolg. En nu moeten we het weer de tijd geven om tot rust te komen. Darmen zijn gevoelig en reageren heel snel op alles. Dus....we doen niets en over een maand hebben we telefonisch contact. Nou ja, zei ik. En een endoscopie?? Ik ga dat niet doen, als ik niet weet waarnaar ik moet zoeken zei ze. Jeetje, daar kom je dan voor naar Rotterdam. Zonde van de tijd. Ze keek hem nog wel even na en constateerde dat zijn dikke darm nog opgezet was. Komt vanzelf weer goed. Mocht het verslechteren of gaat hij weer afvallen, dan moeten we aan de bel trekken. Wim en ik keken elkaar aan en konden eigenlijk niet anders dan opstaan en vertrekken. Ik hoor mijn vriendin dinsdag nog zeggen, je laat je niet wegsturen hoor!! Nee, natuurlijk niet, ik zeg dit en dat en wil nu een duidelijk antwoord. En toch ben ik zo de deur uitgelopen. We hebben nu met elkaar afgesproken dat we het er niet teveel meer over hebben. Het hoort er gewoon bij, kom je eerder thuis prima, jij voelt het zelf het beste aan en over een maand geven we aan het ziekenhuis door hoe het gaat. Even loslaten, Jasper wordt er ook gek van. En dan hebben we van de week ook al behang gekocht en het b
egin met verven is gemaakt. Alle plannen voor de achtertuin liggen er en daar heb ik zo'n zin in. Ik ben wel met alles tegelijk bezig, maar goed dat zijn ze thuis wel van me gewend. En dan is het zaterdagochtend en start ik om 8 uur met wandelen. Op naar Wilma! Na een half uurtje kwam ik bij haar aan. Oh, jij hebt geen jas aan, wat zal ik doen, dit of dat? Wat jij wilt Wilma. Neem je tijd. En na 5 min. stonden we buiten en werden we door de familie uitgezwaaid. We hebben heerlijk kunnen kletsen en alles al een beetje doorgenomen. Ze wil er echt voor gaan! We zijn rustig begonnen, ik had een route van 13 km. Ze heeft een prima tempo en ik pas me aan haar aan. Op een gegeven moment zegt ze dat ze het idee heeft dat ze blaren heeft gelopen. Dat gaan we niet verder en snijden we af, zodat het op 12 km komt. We moeten het opbouwen. Thuis gekomen bij haar, hebben we een bakkie genomen. Wat had ik het koud, tenminste alleen mijn handen en gezicht. Ik moest naar de wc en ik kreeg met moeite mijn rits open. Ik kreeg hem op dat moment alleen niet dicht. Tijdens de koffie deed Wilma haar schoenen en sokken uit en constateerde onder iedere voet een blaar. Hè balen!! Volgende keer andere sokken. Want ik ga ermee door, zei ze. Ik vind het heerlijk. Top, hartstikke leuk!! Nou, we spreken van de week wel weer af. Toen ik voldaan naar huis liep (toch in totaal 18km gelopen, kreeg ik een sms van Wilma, dat ze zichzelf had opgegeven bij de KNBLO. Zo, ze laat er geen gras over groeien. Ik heb er alle vertrouwen in. Het maakt het toch allemaal net iets leuker, samen trainen, samen je doel bereiken, samen genieten. Ik heb er zin in. Fijn weekend allemaal!!!
Weten jullie wat ik van de week heb gedaan? Zomaar ineens had ik op Hyves een oproep gedaan. Ik vroeg er wie met mij de Nijmeegse Vierdaagse zou willen lopen. Er kwamen heel wat reacties zoals, mij niet gezien, fiets wel naast je, mag ik een keer meetrainen, vind de avond4daagse al ver, word in een scoot-mobiel vast gediskwalificeerd. Allemaal zo leuk, maar er vroeg ook iemand, wanneer is het? Heeeé, iemand heeft interesse. Mijn schoolvriendin die ik zo nu en dan nog tegenkom en waar het altijd gezellig mee is. Dat zou gaaf zijn!!!! Ik snel een bericht terug sturen. Ze heeft hem altijd al een keer willen lopen. Oh, wat zo'n oproep kan doen zeg. We hebben gelijk afgesproken dat we deze zaterdag zouden gaan lopen. Zo leuk, ik ben benieuwd. Daar kan ik dan de hele week mee bezig zijn. Maar, er moest ook nog gewerkt worden. Eerst 
jullie even vertellen dat Ronnie van de week is aangenomen bij AH. Hij is blij en trots. Naast een cursus theorie, mocht hij ook al krieltjes in het schap leggen. Zo leuk als hij dat aan het vertellen is. Er werken ook veel bekende voor hem, allemaal jongens van de voetbal, zelfs uit zijn team. Dit is zo goed voor hem en helemaal zo leuk omdat hij het zelf geregeld heeft.
En dan mochten we ook eindelijk afgelopen woensdag naar het Sophia Kinderziekenhuis. We waren zo nieuwsgierig wat ze zouden gaan doen. Waarschijnlijk alleen een gesprek en daarna vervolgafspraken. De dokter heeft eigenlijk alleen Jasper het woord laten doen en dat vond ik prima. Hij gaf aan hoe het nu ging, vergeleken met het begin. En er was ook nog iets gestuurd uit Delft, wat ze doorgenomen had. Zegt ze na 10 min. Ik denk dat hij een virus heeft gehad en die is op zijn darmen geslagen, daardoor obstipatie en door verkeerd medicijngebruik is het allemaal verergerd. Dat de darmen en de maag daar helemaal van slag door zijn, dat is dan een logisch gevolg. En nu moeten we het weer de tijd geven om tot rust te komen. Darmen zijn gevoelig en reageren heel snel op alles. Dus....we doen niets en over een maand hebben we telefonisch contact. Nou ja, zei ik. En een endoscopie?? Ik ga dat niet doen, als ik niet weet waarnaar ik moet zoeken zei ze. Jeetje, daar kom je dan voor naar Rotterdam. Zonde van de tijd. Ze keek hem nog wel even na en constateerde dat zijn dikke darm nog opgezet was. Komt vanzelf weer goed. Mocht het verslechteren of gaat hij weer afvallen, dan moeten we aan de bel trekken. Wim en ik keken elkaar aan en konden eigenlijk niet anders dan opstaan en vertrekken. Ik hoor mijn vriendin dinsdag nog zeggen, je laat je niet wegsturen hoor!! Nee, natuurlijk niet, ik zeg dit en dat en wil nu een duidelijk antwoord. En toch ben ik zo de deur uitgelopen. We hebben nu met elkaar afgesproken dat we het er niet teveel meer over hebben. Het hoort er gewoon bij, kom je eerder thuis prima, jij voelt het zelf het beste aan en over een maand geven we aan het ziekenhuis door hoe het gaat. Even loslaten, Jasper wordt er ook gek van. En dan hebben we van de week ook al behang gekocht en het b
egin met verven is gemaakt. Alle plannen voor de achtertuin liggen er en daar heb ik zo'n zin in. Ik ben wel met alles tegelijk bezig, maar goed dat zijn ze thuis wel van me gewend. En dan is het zaterdagochtend en start ik om 8 uur met wandelen. Op naar Wilma! Na een half uurtje kwam ik bij haar aan. Oh, jij hebt geen jas aan, wat zal ik doen, dit of dat? Wat jij wilt Wilma. Neem je tijd. En na 5 min. stonden we buiten en werden we door de familie uitgezwaaid. We hebben heerlijk kunnen kletsen en alles al een beetje doorgenomen. Ze wil er echt voor gaan! We zijn rustig begonnen, ik had een route van 13 km. Ze heeft een prima tempo en ik pas me aan haar aan. Op een gegeven moment zegt ze dat ze het idee heeft dat ze blaren heeft gelopen. Dat gaan we niet verder en snijden we af, zodat het op 12 km komt. We moeten het opbouwen. Thuis gekomen bij haar, hebben we een bakkie genomen. Wat had ik het koud, tenminste alleen mijn handen en gezicht. Ik moest naar de wc en ik kreeg met moeite mijn rits open. Ik kreeg hem op dat moment alleen niet dicht. Tijdens de koffie deed Wilma haar schoenen en sokken uit en constateerde onder iedere voet een blaar. Hè balen!! Volgende keer andere sokken. Want ik ga ermee door, zei ze. Ik vind het heerlijk. Top, hartstikke leuk!! Nou, we spreken van de week wel weer af. Toen ik voldaan naar huis liep (toch in totaal 18km gelopen, kreeg ik een sms van Wilma, dat ze zichzelf had opgegeven bij de KNBLO. Zo, ze laat er geen gras over groeien. Ik heb er alle vertrouwen in. Het maakt het toch allemaal net iets leuker, samen trainen, samen je doel bereiken, samen genieten. Ik heb er zin in. Fijn weekend allemaal!!! Liefs,
Yvon.
Ps. Belt net mijn toneelmaatje Claudia en ze verteld dat ze wandelschoenen heeft gekocht. Ze gaat morgen een flink stuk wandelen en wil ook heel graag mee. Wordt vervolgd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten