Nou nou nou, wat me nu weer is overkomen. Jullie weten dat ik net bij Lake Side ben begonnen. Ik heb een 20 uurs contract en die waren onderverdeeld in vaste dagen. Sowieso de donderdag, vrijdag en zaterdag. Om alles een beetje onder de knie te krijgen heb ik afgelopen maandag extra gewerkt. Maar op woensdagmiddag ging de telefoon. Mijn achterbuurvrouw (de schoonmoeder van mijn collega) belde en vertelde dat mijn collega Madelon, alleen stond. Het was mega druk en de eigenaresse was er niet, die was ziek bleek later. Ik ben snel naar de winkel gereden om te gaan helpen. Na een uur ging ook mijn collega weg om het een en ander te regelen. Ik kreeg de sleutel en kon om half 6 afsluiten. Nou, dat is een heel vreemd gevoel kan ik je zeggen. De volgende dag stonden we gelukkig weer samen en dat ging geweldig goed. We hebben het ook reuze gezellig gehad. Zij (21 jaar) werkt er zelf pas een half jaar, maar runt nu dus de zaak. We moeten het nu samen zien op te vangen. En dat lukt ons prima!!! Van de week worden we wel bijgestaan door mensen van Lake Side. Maar dat ik er op zo'n manier inrol, ongelofelijk. Er komt dan ook veel verantwoording bij, terwijl ik dacht gewoon verkoopster te worden. Maar je krijgt wel meer feeling met de winkel. Toen ik vrijdagavond om kwart voor tien thuiskwam, was ik zo enthousiast. Wat een topdag!! Heel veel klanten en de sfeer was super goed. Een heerlijk gevoel.
Wat ook zo leuk is, is toneel. Daar zijn we nu bezig met de aankleding van het decor. Zo leek het mij gaaf om een lantaarnpaal neer te zetten. Ik ben dus naar Intratuin gegaan en heb daar iemand gesproken en gevraagd of wij...... en hij zei, Ja hoor, daar heb ik geen probleem mee. Wel heel terug a.u.b. Gaaf!!!! Super!!
Donderdagavond eerst met de overblijf vergadert en daarna met Gon afgesproken in de Guyter. Heerlijk om zo ontspannen de dag af te sluiten. Was weer ouderwets gezellig. En dan is het zondag en wil ik eerst wel even een beetje uitslapen. Lekker langzaam wakker worden en rustig zondags ontbijtje nemen. Hoeft niet op bed, want die had ik zaterdagochtend al van Wim gekregen. Een beschuitje op bed voordat de drukke dag begint. Zo lief van hem. 
Na langzaam opstarten vanmorgen was het wachten op Wilma en Dick die om 10 uur voor de deur zou
den staan. Dick heeft ons afgezet in Moordrecht. Wat een gezellig plaatsje!! Daar was ik nog niet eerder geweest. Wilma had een route uitgestippeld via Google Maps. Leuk joh!! En het weer zat ook nog eens mee, kon niet mooier. Alleen was de route niet helemaal duidelijk en we zaten ook niet echt op bekent terrein. Zo hebben we het zo nu en dan moeten vragen (meer dan 1 keer, blond hè). Er stonden wat lui ergens buiten en wij vragen welke kant we het beste op konden. Waar moeten jullie naartoe? Richting Bergschenhoek, wat....?, jeetje dat is nog onwijs ver!!! Ach valt best wel mee, zeiden wij. Je zag ze denken, die zijn niet wijs! We liepen via de Rotte en bij café Oud Verlaat hebben we een plaspauze gehouden. Een leuke, gezellige tent aan het water. En we konden nog buiten zitten ook. En zo kwamen er al sn
el meer mensen bij. We hebben daar een heerlijke tosti gegeten. Op een gegeven moment stopt er een knalroze wagen. En ik zeg nog, zo...lekker roze! Stapt er een man uit met een roze overhemd aan. Oh, natuurlijk je past je auto aan, aan je shirt. Hij doet de achterklep open en haalt er een tray roze plantjes u
it. Wij lachen!! Dat had je nou niet moeten doen. Ja, zei hij, je leent een auto en moet dan wel iets terug doen toch. Na onze lunch wilde ik binnen gaan afrekenen en daar kreeg ik een plantje in mijn handen geduwd. Alsjeblieft! Dus ik naar buiten, naar Wilma. Kijk eens, mag ik meenemen. Even op de foto met de auto. Ergens had ik die auto al eens eerder gezien, maar waar? Ik opnieuw naar binnen en wilde het plantje teruggeven, maar dat mocht niet. Ik zei dat ik reclame zou maken voor zijn café en gaf mijn kaartje. Zo hadden we een praatje en ik kreeg een kaartje terug. Hele leuke lui en een gezellige tent. Mocht je naar de Rotte gaan, dan kun je gerust bij hun Café pauzeren. Maar we moesten verder, want we hadden nog wat kilometers te gaan. Lachen, ik met mijn plantje aan mijn belt :). En daar brak ineens het
zonnetje door. Héérlijk!! Om half 4 waren we weer thuis. Hoeveel we nu al met al gelopen hebben, dat ga ik zo nameten. Volgens mij rond de 30. En Wilma....die loopt het gewoon mee en ook nog in een hoog tempo. Nijmegen here we come! Fijne week allemaal.
Na langzaam opstarten vanmorgen was het wachten op Wilma en Dick die om 10 uur voor de deur zou
den staan. Dick heeft ons afgezet in Moordrecht. Wat een gezellig plaatsje!! Daar was ik nog niet eerder geweest. Wilma had een route uitgestippeld via Google Maps. Leuk joh!! En het weer zat ook nog eens mee, kon niet mooier. Alleen was de route niet helemaal duidelijk en we zaten ook niet echt op bekent terrein. Zo hebben we het zo nu en dan moeten vragen (meer dan 1 keer, blond hè). Er stonden wat lui ergens buiten en wij vragen welke kant we het beste op konden. Waar moeten jullie naartoe? Richting Bergschenhoek, wat....?, jeetje dat is nog onwijs ver!!! Ach valt best wel mee, zeiden wij. Je zag ze denken, die zijn niet wijs! We liepen via de Rotte en bij café Oud Verlaat hebben we een plaspauze gehouden. Een leuke, gezellige tent aan het water. En we konden nog buiten zitten ook. En zo kwamen er al sn
el meer mensen bij. We hebben daar een heerlijke tosti gegeten. Op een gegeven moment stopt er een knalroze wagen. En ik zeg nog, zo...lekker roze! Stapt er een man uit met een roze overhemd aan. Oh, natuurlijk je past je auto aan, aan je shirt. Hij doet de achterklep open en haalt er een tray roze plantjes u
it. Wij lachen!! Dat had je nou niet moeten doen. Ja, zei hij, je leent een auto en moet dan wel iets terug doen toch. Na onze lunch wilde ik binnen gaan afrekenen en daar kreeg ik een plantje in mijn handen geduwd. Alsjeblieft! Dus ik naar buiten, naar Wilma. Kijk eens, mag ik meenemen. Even op de foto met de auto. Ergens had ik die auto al eens eerder gezien, maar waar? Ik opnieuw naar binnen en wilde het plantje teruggeven, maar dat mocht niet. Ik zei dat ik reclame zou maken voor zijn café en gaf mijn kaartje. Zo hadden we een praatje en ik kreeg een kaartje terug. Hele leuke lui en een gezellige tent. Mocht je naar de Rotte gaan, dan kun je gerust bij hun Café pauzeren. Maar we moesten verder, want we hadden nog wat kilometers te gaan. Lachen, ik met mijn plantje aan mijn belt :). En daar brak ineens het
zonnetje door. Héérlijk!! Om half 4 waren we weer thuis. Hoeveel we nu al met al gelopen hebben, dat ga ik zo nameten. Volgens mij rond de 30. En Wilma....die loopt het gewoon mee en ook nog in een hoog tempo. Nijmegen here we come! Fijne week allemaal.
Liefs, Yvon.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten